Πρέπει να χτίσει σερί

Από το καλημέρα του φετινού πρωταθλήματος, στον αγώνα με τη Ζάκυνθο στο Ε.Α.Κ. ο Ολυμπιακός Βόλου βρέθηκε σε θέση κυνηγού αναφορικά με τις προνομιούχες θέσεις της Football League και καθώς προσπαθούσε να διορθώσει τις αγωνιστικές του παθογένειες και να βρει τη χημεία του, είχε ταυτόχρονα να αντιμετωπίσει και την ψυχολογική πίεση.

Νομίζω ότι σε όλη την πορεία του πρώτου γύρου αυτό που «πλήγωσε» περισσότερο την ομάδα ήταν η αδυναμία της να χτίσει ένα θετικό σερί αποτελεσμάτων, αν όχι νικηφόρων, τουλάχιστον χωρίς ήττα, έτσι ώστε και βαθμολογικά να αναρριχηθεί, αλλά και να ατσαλωθεί ψυχολογικά.

Ο ψυχολογικός παράγοντας δεν είναι διόλου ασήμαντος, ειδικά όταν μιλάμε για μια αλλαγμένη ομάδα, που έχει στις τάξεις ποδοσφαιριστές που δεν είχαν μάθει να παίρνουν στις πλάτες τους το ειδικό βάρος μιας ομάδας, που είναι υποχρεωμένη να κερδίζει.

Η πορεία του Ολυμπιακού Βόλου στο πρωτάθλημα προσέφερε πολλά σκωτσέζικα ντους στους οπαδούς του, καθώς μόλις πήγαινε να αναπτύξει ταχύτητα, τραβούσε το χειρόφρενο. Μετά τις δύο πρώτες ήττες από Ηρακλή και Ζάκυνθο, άλλαξε το κλίμα με τη νίκη στο ντέρμπι με τη Λάρισα και το διπλό στην Κατερίνη, αλλά δύο ακόμη κολλητές ήττες από Λαμία και κυρίως από τον Τύρναβο στο Ε.Α.Κ., αποτέλεσαν ένα ηχηρό χαστούκι που τσάκισε το ηθικό της ομάδας.

Ο νεανικός Ολυμπιακός φάνηκε να συνέρχεται με το διπλό στο Αιγίνιο, αλλά η εναλλαγή συναισθημάτων δεν σταμάτησε με την απογοητευτική ισοπαλία, σαν ήττα, στην Άμφισσα και το τέλος του Κούτση από τον πάγκο. Η εποχή Ελευθερόπουλου εγκαινιάστηκε με δύο νίκες στο Ε.Α.Κ., αλλά την κατάληψη της τρίτης θέσης ακολούθησε απότομη κάθοδος στην πέμπτη, μετά τη δεύτερη ήττα από τη Ζάκυνθο.

Θεωρώ ότι η έλλειψή σταθερότητας ήταν το κυριότερο χαρακτηριστικό της πορείας του Ολυμπιακού Βόλου μέχρι τώρα.

Παρά τις απογοητεύσεις των πέντε ηττών – πάρα πολλές σε σύνολο δεκατριών ματς για ομάδα που θέλει να κάνει πρωταθλητισμό – η πόρτα της τρίτης, τουλάχιστον, θέσης παραμένει ορθάνοιχτη για τον Ολυμπιακό Βόλου.

Καθώς, όμως, τα περιθώρια βαθμολογικών απωλειών έχουν στενέψει απελπιστικά, ήρθε η στιγμή για τους ερυθρολεύκους να καταγράψουν ένα σερί θετικών αποτελεσμάτων.

Η αρχή έγινε με δύο σερί εντός έδρας νίκες, καθώς, όπως σωστά είχε δηλώσει ο Δημήτρης Ελευθερόπουλος, είναι απαραίτητο το ΕΑΚ να γίνει ισχυρή έδρα. Το σερί των εντός έδρας νικών θα πρέπει να μεγαλώσει και θα ήταν ιδανικό ο Ολυμπιακός να πάρει και τα 6 εναπομείναντα ματς έδρας (Ηρακλής, Αγροτικός Αστέρας, Πιερικός, Λαμία, Αιγινιακός, Φωκικός).

Το πιο δύσκολο τεστ από τα 6 είναι το αυριανό κόντρα στον πρωτοπόρο και αήττητο Ηρακλή, ο οποίος χάρη στη στιβαρή και σταθερή ομάδα που διαθέτει, βρίσκεται σταθερά στις δύο πρώτες θέσεις.

Τα μέχρι τώρα αποτελέσματα του Ηρακλή δείχνουν ότι βασίζεται στις εξωπραγματικές εκτός έδρας επιδόσεις του, με 7 νίκες σε ισάριθμα ματς, έχοντας δεχθεί μόλις ένα (1) τέρμα στα παιχνίδια αυτά. Πρόκειται, δηλαδή, για μια ομάδα που νιώθει πιο άνετα να αγωνίζεται μακριά από το απαιτητικό κοινό της και να βρίσκει περισσότερους κενούς χώρους δράσης.

Με βάση αυτά και το γεγονός ότι η ανασταλτική λειτουργία του Ολυμπιακού Βόλου, παρά την εμφανή βελτίωσή της, δεν είναι ό,τι πιο αξιόπιστο διαθέτει η ομάδα, θεωρώ ότι θα πάμε σ’ ένα παιχνίδι υπομονής, με τις δύο ομάδες να προσέχουν τα μετόπισθεν. Νομίζω ότι σ’ ένα τέτοιο σενάριο παιχνιδιού, με επιθέσεις λελογισμένου ρίσκου, ο Ολυμπιακός, έχοντας την ώθηση του κόσμου του, είναι πιο κοντά στη νίκη. Θα χρειαστεί βέβαια, τόσο οι φίλαθλοι όσο και η ομάδα να έχουν υπομονή.

Αν αντίθετα, οι ερυθρόλευκοι βγουν με φούρια στην επίθεση και αφήσουν ακάλυπτους χώρους, θα είναι ένα μεγάλο ρίσκο, που πιθανώς να τους κοστίσει.

Αγωνιστικά, εξαιρώντας το ματς της Ζακύνθου για το οποίο δεν έχω εικόνα, ο Ολυμπιακός Βόλου έχει παρουσιάσει βελτίωση, ενώ τα μεταγραφικά αποκτήματα σε συνδυασμό με την σταθερά θετική παρουσία πολλών από τους «παλιούς» παίκτες της ομάδας, δίνουν αρκετές επιλογές στο Δημήτρη Ελευθερόπουλο, προκειμένου η ομάδα να ανταποκριθεί στις αγωνιστικές του απαιτήσεις.

Οι δυνατότητες για τον Ολυμπιακό Βόλου ώστε, αρχής γενομένης από αύριο, να κάνει το ντεμαράζ που θέλουν όλοι, υπάρχουν. Τα περιθώρια για λάθη, όμως, είναι ελάχιστα.

Θοδωρής Καπάτος για το GoalPost.gr