Ραντεβού τίτλου στην ανεμοδαρμένη πόλη

Ο Μιχάλης Τσόχος γράφει από το Μπακού του Αζερμπαϊτζάν για τον τελικό του Europa League ανάμεσα στην Άρσεναλ και την Τσέλσι, καθώς και για τον τόπο διεξαγωγής, που σήκωσε πολλή συζήτηση. 

Σε μία πόλη που όχι τυχαία, το όνομά της σημαίνει «η ανεμοδαρμένη πόλη», Τσέλσι και Αρσεναλ διεκδικούν το «μικρό» ευρωπαϊκό τρόπαιο, που για αυτές όμως σημαίνει πολλά.

Στο Μπακού του Αζερμπαιτζάν, φτάνει απλώς να προσγειωθείς στο αεροδρόμιο για να καταλάβεις ότι εδώ γίνεται ο τελικός του Europa League. Μπορεί οι Αγγλοι να έχουν βγει από τα ρούχα τους που ο τελικός γίνεται στο μακρινό Μπακού, αλλά οι Αζέροι έχουν φορέσει τα γιορτινά τους για να υποδεχτούν την Τσέλσι και την Αρσεναλ. Από την παλιά πόλη, όταν την δεις από κοντά αντιλαμβάνεσαι γιατί έχει όλη ανακηρυχθεί μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO, μέχρι την παραλία και τα διάσημα κτίρια – ουρανοξύστες που είναι σαν φλόγες, όλο το Μπακού είναι στολισμένο στα χρώματα του τελικού του Europa League.

Φτάνει, αυτό για να καλύψει τα προβλήματα και τη λανθασμένη επιλογή της UEFA να στείλει τον τελικό στην Ευρ-Ασία και σε μία πόλη που ο Μιχιταριάν δεν μπόρεσε να ταξιδέψει για λόγους ασφαλείας και συνεπώς θα χάσει τον τελικό; Όχι ασφαλώς, αλλά αυτό δεν είναι πρόβλημα του Μπακού, ούτε των Αζέρων, οι οποίοι κάνουν ότι περνά από το χέρι τους για μία επιτυχημένη διοργάνωση. Αλλωστε πληρώνουν πολλά για να φέρνουν στο Μπακού μεγάλες διοργανώσεις, αθλητικά γεγονότα με τεράστια απήχηση, προκειμένου να αναπτύξουν τον τουρισμό τους, και να πείσουν τη Δύση, ότι το Μπακού μπορεί να γίνει ένας τουριστικός προορισμός για αυτήν.

Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν πράγματα που σε μαγνητίζουν και πράγματα που αντιλαμβάνεσαι ότι είναι δείγμα άγαρμπου νεοπλουτισμού. Σε μία πλούσια χώρα, λόγω πετρελαίου και φυσικού αερίου, τα λεφτά περισσεύουν και μερικές φορές πετιούνται από το παράθυρο. Σε άλλα σημεία το υπερμοντέρνο που θυμίζει Ντουμπάι «παντρεύεται» σωστά με το παλιό και το παραδοσιακό και σε άλλες, λιγότερες είναι η αλήθεια, μένεις άφωνος από την κακογουστιά και το κιτς…

Το Μπακού είναι μία πόλη που σου δείχνει από το πρώτο κιόλας καλωσόρισμα, την κληρονομιά και τον πολιτισμό των Αζέρων. Την αρχιτεκτονική τους, την μουσική παιδεία τους, τα υφαντά τους. Μία χώρα ανάμεσα στην Τουρκία και την Ρωσία που σου φωνάζει ότι όπως ακριβώς συμβαίνει με την γεωγραφική τοποθεσία της, το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με όλα τα υπόλοιπα. Μπορείς να πιεις το τσάι σου, στα ίδια ακριβώς ποτηράκια που το κάνεις και στην Κωσταντινούπολη και να ανοίξεις την μπαμπούσκα πάνω στο τραπέζι για να ρίξεις μέσα τον κύβο με τη ζάχαρη.

Σε αυτή την πόλη λοιπόν έχουν δώσει ραντεβού για να πιουν το τσάι τους η Τσέλσι και η Αρσεναλ και η αλήθεια είναι ότι γλυκόπιοτο θα είναι μόνο για μία από τις δύο Λονδρέζες. Οι κανονιέρηδες έχουν μεγαλύτερο θεωρητικά κίνητρο γιατί για αυτούς η κατάκτηση του τροπαίου θα σημάνει και την επιστροφή τους στο Τσάμπιονς Λιγκ μετά από δύο χρόνια απουσίας. Αλλά έξτρα κίνητρο υπάρχει και για την Τσέλσι. Δεν είναι λίγο ένας ευρωπαϊκός τίτλος απέναντι σε μία συμπολίτισσα και ακόμη περισσότερο είναι και ο καλύτερος τρόπος για να πουν αντίο ορισμένοι από τους πρωταγωνιστές της που αναμένεται να αποχωρίσουν μετά από αυτό το ματς. Ο Αζάρ θέλει να φύγει για την Μαδρίτη και την Ρεάλ με μία κούπα, ο Σάρι που μάλλον θα αποχωρήσει, θέλει να το κάνει με τον πρώτο μεγάλο τίτλο της καριέρας του ως προπονητής.

Ποιοι θα τα καταφέρουν. Είναι αρκετοί αυτοί που ποντάρουν στον Εμερι. Η Αρσεναλ απέκλεισε στη σειρά δύο από τα φαβορί, τη Νάπολι και την Βαλένθια και μάλιστα το έκανε με εντυπωσιακό τρόπο, με τέσσερις νίκες. Ο Βάσκος ξέρει τη διοργάνωση όσο κανείς. Την έχει κατακτήσει τρεις συνεχόμενες φορές με την Σεβίλλη και για μία τέταρτη φορά έφτασε μέχρι τον τελικό.

Η αλήθεια είναι όμως ότι το δικό του ρόστερ είναι υποδεέστερο του αντιπάλου. Αυτό στην Πρέμιερ Λιγκ δεν φάνηκε πολύ βέβαια. Από μία νίκη είχαν στα μεταξύ τους ματς οι δύο μονομάχοι και η βαθμολογική τους διαφορά στο μαραθώνιο της Πρέμιερ Λιγκ ήταν της μίας ανάσας. Σημαντικής ανάσας όμως, αφού χάρη σε αυτή η Τσέλσι βρέθηκε στην πρώτη τετράδα και η Αρσεναλ όχι.

Επιπλέον ο Εμερι σε αυτό το ματς θα έχει και πολλές απουσίες. Πέραν των γνωστών, Μπεγερίν, Γουέλμπεκ, Χόλντινγκ, Σουάρεθ, Ράμσεϊ, προστέθηκε και αυτή του Μιχιταριάν ο οποίος δεν ταξίδεψε στο Μπακού λόγω της έλλειψης διπλωματικών σχέσεων ανάμεσα στους Αζέρους και τους Αρμένιους που δεν αποκαταστάθηκαν ποτέ μετά τον πόλεμο στο Ναγκόρνο Καραμπάχ.

Πολλές απουσίες για να τις διαχειριστεί εύκολα ο Εμερι, ο οποίος δεδομένα έχει ένα φτωχότερο ρόστερ από τον Σάρι. Ο κόουτς της Αρσεναλ θα πορευτεί μάλλον με αυτό το 3-4-1-2 που του επιτρέπει την ταυτόχρονη παρουσία των Λακαζέτ και Ομπαμεγιάνγκ στην ενδεκάδα σαν επιθετικό δίδυμο, αλλά υστερεί μάλλον στην αντιμετώπιση του Αζάρ. Ο Βέλγος σε αυτό το ενδεχόμενο θα πέσει επάνω στον Μέιτλαντ Νάιλς που θα παίζει όλη την πλευρά και σίγουρα είναι μία άνιση μονομαχία, αφού εκτός των άλλων ο Νάιλς δεν είναι και καλός αμυντικός.

Ο Εμερι φυσικά έχει και άλλο δίλημμα εκτός από την διάταξη. Ποιον να ξεκινήσει κάτω από τα γκολπόστ. Ο Τσεχ κρεμάει τα γάντια του μετά από αυτό το ματς και ο Εμερι θέλει πολύ να τον ξεκινήσει, όπως έκανε και σε όλα τα φετινά ματς του Europa. Η πληροφορία όμως ότι ο Τσεχ από την επόμενη κιόλας εβδομάδα θα είναι ο νέος αθλητικός διευθυντής της Τσέλσι μετά από συμφωνία του με τον Αμπράμοβιτς, ο οποίος ποτέ δεν έκρυψε ότι ο Τσεχ είναι ένα από τα αγαπημένα παιδιά του, έχει προκαλέσει πονοκέφαλο στην Αρσεναλ. Όπως και να έχει η απόφαση είναι δύσκολη, διότι εκτός των άλλων ο Λένο είναι σε πολύ καλύτερη κατάσταση, αλλά πόσο δίκαιο είναι να αφήσεις εκτός τελικού τον Τσεχ στο τελευταίο ματς της καριέρας του;

Εκείνος πάντως που σίγουρα θα είναι στο βασικό σχήμα είναι ο Σωκράτης Παπασταθόπουλος που θέλει να γράψει ιστορία και να γίνει ο πρώτος Ελληνας ποδοσφαιριστής που θα κατακτήσει έναν ευρωπαϊκό τίτλο με σύλλογο φυσικά, γιατί υπάρχουν 23 που τα έχουν καταφέρει με την Εθνική ομάδα. Απέτυχαν ο Ακης Ζήκος, ο Τζιόλης, ο Μήτρογλου, ελπίζει να τα καταφέρει ο Σωκράτης. Ο Παπασταθόπουλος είναι ήδη από την πρώτη χρονιά του στην Αρσεναλ ένας απολύτως αναγνωρίσιμος παίκτης της ομάδας, για να μην γράψω σταρ. Εδώ στο Μπακού είναι ο δεύτερος δημοφιλέστερος με βάση τις αφίσες που υπάρχουν στην πόλη για τον τελικό. Πρώτα ο Λακαζέτ και μετά αυτός. Ούτε ο Ομπαμεγιάνγκ, ούτε ο Εζίλ, ούτε ο αρχηγός Κοσιενλί, ο Σωκράτης.

Αν θα τα καταφέρει να γράψει ιστορία θα το μάθουμε την Τετάρτη τα μεσάνυχτα ή ίσως και αργότερα και η COSMOTE TV θα είναι και σε αυτό το μεγάλο ραντεβού εκεί για να σας μεταφέρει όλες τις εικόνες. Χωρίς να έχω κάποιον άλλον ιδιαίτερο λόγο λοιπόν, θα την κάνω την ευχή να το σηκώσει ο Σωκράτης και να γράψει ιστορία…

gazzetta.gr