Θ. ΣΤΑΜΕΛΟΣ: «Θέλω να επιστρέψω δυνατός και καλύτερος από πριν»

Η είδηση του σοβαρού τραυματισμού ενός ποδοσφαιριστή, του Θωμά Σταμέλου, στην πρεμιέρα και πριν προλάβει να κοπάσει ο απόηχος των ευχών για καλό πρωτάθλημα με υγεία, σοκάρισε όλους όσους κινούνται στο χώρο του τοπικού ποδοσφαίρου. Επικοινωνώντας με τον νεαρό μέσο, προκειμένου…


να του εκφράσουμε τη συμπαράσταση μας και να του δώσουμε ευχές για γρήγορη ανάρρωση, η αλήθεια είναι ότι η διάθεσή του μας αιφνιδίασε ευχάριστα.
Ο Θωμάς Σταμέλος έχει συνδυάσει την καθημερινότητά του με το ποδόσφαιρο. Αγωνίζεται από τα 13 στην ομάδα της Σκιάθου και τώρα στα 25 του δεν μπορεί να φανταστεί τη ζωή του χωρίς ποδόσφαιρο.
Ξεκίνησε ως «10αρι» και δεξί χαφ, όμως το τελευταίο διάστημα αγωνίζεται ως αμυντικό χαφ φορώντας στην πλάτη το 8, που είναι και το αγαπημένο του νούμερο.
Το πιο δύσκολο κομμάτι που δηλώνει πως πρέπει να διαχειριστεί είναι ότι μετά από ένα δύσκολο τραυματισμό στο γόνατο, που τον άφησε εκτός αγωνιστικών χώρων για περίπου ένα χρόνο, με το που επέστρεψε δυνατός κι έκανε τη πρώτη του συμμετοχή νιώθοντας πραγματικά καλά, ξανατραυματίστηκε και πάλι πολύ σοβαρά. Όμως δεν το βάζει κάτω και ήδη στο μυαλό του είναι η στιγμή που θα επιστρέψει στα γήπεδα γερός και καλύτερος από ότι ήταν πριν. Οι δηλώσεις του αναλυτικά.
«Είμαι στο Νοσοκομείο του Βόλου και περιμένω να χειρουργηθώ την Τετάρτη. Έχω υποστεί κάταγμα κνήμης περόνης και είναι απαραίτητο να κάνω επέμβαση. Είμαι σε καλή ψυχολογική κατάσταση, διότι έχω δίπλα μου πολλούς ανθρώπους που με ενθαρρύνουν. Με έχουν επισκεφθεί ως τώρα πολλοί φίλοι τόσο από εδώ, όσο κι από τη Σκιάθο, αλλά κι από την ΕΠΣΘ με επισκέφτηκε ο κ . Δαλούκας. Τους ευχαριστώ όλους που είναι κοντά μου μια τόσο δύσκολη στιγμή, μα φυσικά περισσότερο απ’ όλους ευχαριστώ την οικογένειά μου…
Δεν κρατώ κακιά για ότι έγινε, ούτε σε αυτόν που με χτύπησε γιατί ξέρω ότι όλα γίνονται μέσα στο γήπεδο. Το μόνο που με απασχολεί αυτή τη στιγμή είναι να γίνω καλά και να επιστρέψω στα γήπεδα. Να είμαι γερός και καλύτερος από ότι ήμουν πριν. Είμαι 25 χρονών κι από τα 13 μου είμαι στην ομάδα. Το ποδόσφαιρο για μένα είναι τρόπος ζωής.
Απλά στεναχωριέμαι περισσότερο γιατί και πέρυσι είχα επίσης ένα σοβαρό τραυματισμό στο μηνίσκο, έπαθα υποτροπή και μου πήρε πέντε μήνες για να ξαναπαίξω. Φέτος που ξεκίνησα δυνατά, ξαναχτύπησα από τον πρώτο αγώνα!
Με την ευκαιρία της επικοινωνίας μας, αυτό που θα ήθελα να τονίσουμε ότι δεν κρατώ κακία σε κανέναν κι ένα δεύτερο που θα ήθελα να αναφέρουμε, είναι ότι θα πρέπει να υπάρχουν γιατροί στα γήπεδα. Μπορεί στη δική μου περίπτωση να μην μπορούσε να κάνει κάτι, αλλά ποτέ δεν ξέρεις να θα υπάρξει ανάγκη για βοήθεια από το γιατρό που μπορεί να είναι πολύτιμη.»