Σε μία σεζόν που δεν ξεκίνησε καθόλου καλά στη Super League 2, με τρεις απολύσεις προπονητών (ξεκίνησε ο Μπάμπης Τεννές, ακολούθησε ο Δημήτρης Σπανός, ο Ιεροκλής Στολτίδης ανέλαβε προσωρινά ως υπηρεσιακός και μετά ήρθε o Νεμπόισα Βίγκνιεβιτς), ο Ηρακλής τα έπαιξε όλα για όλα φέρνοντας στην ομάδα τον Γιώργο Πετράκη. Τον Ιανουάριο του 2026…
Για κάποιους μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να σημαίνει ένα… πισωγύρισμα. Για τον Κρητικό προπονητή, όμως, αποδείχθηκε απλώς μια… στάση σε μια διαδρομή που είχε ακόμη πολλά να δείξει.
Λίγους μήνες αργότερα ανέλαβε τον Ηρακλή, έναν σύλλογο με… βαριά ιστορία αλλά και μεγάλη πίεση, που μέσα στην ίδια χρονιά είχε ήδη προχωρήσει σε τρεις αλλαγές προπονητών. Σε ένα περιβάλλον αμφισβήτησης και απαιτήσεων, ο Γιώργος Πετράκης, όχι μόνο κατάφερε να βάλει… τάξη στην ομάδα και να της δώσει αγωνιστική ταυτότητα, αλλά να την οδηγήσει… με ακρίβεια στην επίτευξη του μεγάλου στόχου, που δεν ήταν άλλος από την επιστροφή της στη Super League.
Μια επιτυχία που δεν είναι απλώς προσωπική δικαίωση, αλλά και μια συνέχεια μιας ποδοσφαιρικής διαδρομής που έχει βαθιές ρίζες.
Ο Γιώργος Πετράκης ακολουθεί τα χνάρια του πατέρα του, Γιάννη, ενός προπονητή που έχει γράψει τη δική του πολυετή πορεία στους ελληνικούς πάγκους. Ο δρόμος για τον ίδιο είναι ακόμη μακρύς, όμως στιγμές σαν κι αυτή δείχνουν πως το ποδοσφαιρικό «μικρόβιο» της οικογένειας περνά δυνατά και στην επόμενη γενιά και πως ο πατέρας του έχει κάθε λόγο να νιώθει περήφανος.
-Η χρονιά δεν ξεκίνησε καλά για σένα στην ΑΕΛ. Αποχώρησες και σύντομα βρήκες νέα στέγη, στον Ηρακλή τον οποίο οδήγησες στη Super League. Ποια ήταν τα συναισθήματα σου τότε και πώς κατάφερες να το αφήσεις πίσω σου όλο αυτό;
«Όταν δουλεύεις κάπου, δίνεις ενέργεια, χρόνο και αφοσίωση. Όμως στο ποδόσφαιρο τα πράγματα κινούνται πολύ γρήγορα και όταν επιλέγεις να είσαι σε αυτόν τον χώρο και ιδιαίτερα στο ρόλο του προπονητή, είναι καλό να γνωρίζεις πολύ καλά και να έχεις αποδεχτεί όλες τις ιδιαιτερότητες.
Δεν έχεις την πολυτέλεια να μένεις στο χθες. Πολύ γρήγορα βρέθηκα στον Ηρακλή, όπου για εμένα θα ήταν άκρως τιμητικό να μπορέσω να συμβάλω στην επιστροφή του στη μεγάλη κατηγορία.»
-Λένε πως σε μια δύσκολη στιγμή μπορεί να γίνονται κάποια πράγματα που μας ατσαλώνουν. Θεωρείς ότι εσύ μετά την αποχώρηση από την ΑΕΛ έγινες ακόμη πιο «σκληρός»;
«Όχι δεν θα χρησιμοποιούσα τη λέξη σκληρός. Γενικότερα στην ζωή μας, αλλά και ειδικότερα στο ποδόσφαιρο, κάθε βιωματική εμπειρία είναι πολύ σημαντική ώστε να σε κάνει περισσότερο ώριμο και πιο έτοιμο για το επόμενο βήμα.
Είναι μια μόνιμη διαδικασία μάθησης. Μέσα από δύσκολες στιγμές αναγκάζεσαι να δεις την πραγματικότητα χωρίς ωραιοποιήσεις.»
-Όταν πήγες στον Ηρακλή υπήρχαν ήδη τρεις απολύσεις συναδέλφων σου. Αυτό πως λειτούργησε για σένα;
«Όταν πας σε μια ομάδα που έχουν προηγηθεί απολύσεις, ξέρεις ότι υπάρχει πίεση και πόσο μάλιστα όταν μιλάμε για το μέγεθος και την ιστορία του Ηρακλή.
Αλλά εγώ δεν πήγα για να συγκριθώ με τους προηγούμενους συναδέλφους μου, όπου και εκείνοι προσπάθησαν για το καλύτερο. Πήγα προσπαθώντας να δώσω τη δική μου ταυτότητα και να μεταδώσω όσο γρήγορα μπορώ θετικότητα και πίστη στην ομάδα . Η πίεση για μένα είναι κομμάτι του επαγγέλματος. Είναι πολύ σημαντικό να μπορείς να την μετατρέπεις σε μια παραγωγική διαδικασία.»
-Ο κόσμος πως σε υποδέχθηκε; Υπήρχε καχυποψία; Μουρμούρες; Και πως ένιωθες εσύ απέναντι στον κόσμο που περίμενε περισσότερα από την ομάδα;
«Ο κόσμος του Ηρακλή είναι απαιτητικός. Και σωστά είναι. Δεν ένιωσα καχυποψία σε καμία στιγμή.
Υπήρχε ανυπομονησία και προσμονή όπου είναι απολύτως λογικό κατά τη γνώμη μου. Έχει περάσει πολλά αυτός ο σύλλογος. Από τη δική μου πλευρά προσπάθησα να είμαι ειλικρινής σε κάθε δημόσια τοποθέτηση μου.
Πιστεύω ότι καταφέραμε να δείξουμε πλάνο, πάθος και αποφασιστικότητα στο παιχνίδι μας. Και όταν ο κόσμος βλέπει πάθος και αυταπάρνηση, αναγνωρίζει και στηρίζει.»
-Τέλος καλό όλα καλά, όμως… Η επόμενη μέρα στον Ηρακλή;
«Η επόμενη ημέρα για εμάς είναι τα επόμενα παιχνίδια που απομένουν. Τα 3 του πρωταθλήματος και το Σούπερ Καπ. Θέλουμε να κλείσουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και να χαρούμε με τον κόσμο μας. Έπειτα θα υπάρχει χρόνος να οργανωθεί η ομάδα πολυεπίπεδα, όπου είμαι σίγουρος ότι θα γίνει το καλύτερο δυνατό για το συμφέρον του Ηρακλή.»
-Φαντάζομαι κι ο μπαμπάς Πετράκης θα είναι περήφανος…
«Κάθε πατέρας θέλει να βλέπει το παιδί του να προχωρά με τις αρχές τις αξίες και την αξιοπρέπεια που έχει λάβει από το σπίτι του.
Σίγουρα είναι περήφανος όπως θα ήταν και κάθε γονιός, αλλά περισσότερο για τον τρόπο που προσπαθώ να δουλεύω, για τη συνέπεια και την αγάπη που δείχνω προς την δουλειά μας, παρά για τις κατηγορίες και τις ανόδους.»
Ακολουθήστε το goalpost.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
