Βοσνιάδης: «Κάποια στιγμή οι δρόμοι μας θα ξανασμίξουν»

Στο ραδιόφωνο του Blue Star και στον Γιώργο Μαστρογιάννη μίλησε ο Αλέκος Βοσνιάδης με αφορμή την 1η Ιουνίου του 2014 όταν η Νίκη Βόλου περήφανα έπαιρνε το πρωτάθλημα και την άνοδο στη Σούπερ Λιγκ. Ο «κυρ – Αλέκος» ή «Sir Alex» για τους φίλους της βολιώτικης αναφέρθηκε με συγκίνηση στα όσα συνέβησαν εκείνη τη μέρα ενώ εμφανίστηκε σίγουρος πως κάποια μέρα και υπό διαφορετικές συνθήκες οι δρόμοι θα ξανασυναντηθούν ώστε να ολοκληρωθεί ότι ξεκίνησε εκείνη τη μαγική χρονιά.

Αναλυτικά η συνέντευξη του Αλέκου Βοσνιάδη στον Γιώργο Μαστρογιάννη:

Η συζήτηση ξεκίνησε με την αναφορά του Γιώργου Μαστρογιάννη στην επετειακή σημασία της 1ης Ιουνίου για τους φίλους της Νίκης και το γεγονός πως ο Αλέκος Βοσνιάδης θα είναι για πάντα Νίκη:

«Είναι όπως κάποιοι γίνονται γαλαζοαίματοι, εμείς γίναμε μπλε, πάει τελείωσε τώρα γίναμε αδέρφια. Η μέρα είναι χαρούμενη, είναι επέτειος το πάμε και λίγο χαλαρά. Το σημαντικό είναι ότι η Νίκη Βόλου, μια ιστορική ομάδα δεν θα χαθεί ποτέ. Περνάει τα κάτω της θα ξανάρθουν και τα πάνω… Είναι σημαντικό ότι η συγκεκριμένη ομάδα έχει τόσο κόσμο από πίσω, τέτοια ιστορία… δεν χάνονται τέτοιες μεγάλες ομάδες. Εμείς το νιώσαμε, το ζήσαμε έχουμε περάσει και από τόσες ομάδες έχουμε πάρει ανόδους αλλά πριν από λίγο διάστημα είχα κάνει μια δήλωση και είχα πει «Σαν τη Νίκη πουθενά».

Πολλές φορές οι προπονητές πίσω από το επαγγελματικό προφίλ που μας καλύπτει κρύβουμε πράγματα αλλά θα το θεωρούσα άνανδρο αν δεν έβγαζα τα συναισθήματά μου προς τα έξω για μια κατάσταση που ζήσαμε και δεν μπορούμε να την ξεχάσουμε. Θα μας συνοδεύει σε όλη μας την ζωή, όσες επιτυχίες και να κάνουμε πιστεύω πως αυτό που έζησα στο Βόλο και στο υψηλότερο επίπεδο να πετύχω πράγματα δεν θα το ζήσω. Ήταν μια πόλη στο δρόμο, δεν μπορώ να ξεχάσω ουρές κόσμου, να μην μπορούμε να περπατήσουμε στην πόλη να είναι όλοι δίπλα μας από τους μεγαλύτερους μέχρι τους μικρότερους. Ζήσαμε απίστευτες καταστάσεις. Είναι πράγματα που δεν ξεχνιούνται και δεν θα τα ξεχάσω ποτέ στη ζωή μου.

Μια πικρία μπορεί να μένει, αφήσαμε πράγματα στη μέση αλλά να μας έχει ο θεός καλά και πιστεύω θα ξαναζήσουμε μεγάλες στιγμές. Αισθάνομαι ότι έχω αφήσει πράγματα εκεί. Δεν μου δόθηκε η ευκαιρία κάτι σπουδαίο που έζησα σαν άνθρωπος να το συνεχίσω και να το έχουμε σταθερά σε ένα επίπεδο που να είναι όλοι χαρούμενοι. Είναι πράγματα που πρέπει να τα λέμε κάποια στιγμή. Αισθάνομαι ότι κάποια στιγμή οι δρόμοι μας θα ξανασμίξουν. Είναι κάτι που θέλω να το ξαναζήσω.

Στο Βόλο είχα έρθει για πρώτη φορά, την αισθάνομαι πλέον σαν πόλη μου… έζησα απίστευτα πράγματα… με όλα τα παιδιά, με διάφορες καταστάσεις, από εκεί που ξεκινήσαμε τα playoffμε ανάποδο αποτέλεσμα, μετά από πενήντα χρόνια το σερί αποτελεσμάτων και μεγάλη ημέρα την 1η Ιουνίου που η ομάδα κατόρθωσε μέσα σε εκείνη την λαοθάλασσα να γίνει πρωταθλήτρια.

Κάποιες στιγμές όταν είμαι στα κάτω μου μπαίνω και βλέπω βίντεο και συγκινούμαι πραγματικά. Εκείνο το ατέλειωτο καραβάνι… έβλεπα το τον κόσμο που κατέβαινε προς την πόλη και περνούσε και περνούσε και δεν τελείωνε ποτέ… Για τη Δημητριάδος, τι να πούμε… Είναι στιγμές που δυστυχώς δεν είχαμε την δυνατότητα να τις συνεχίσουμε, η ομάδα όμως είναι εκεί, ο κόσμος της είναι εκεί, οι άνθρωποί της είναι εκεί. Κάποια στιγμή θα γίνει ο κύκλος και πιστεύω πως η Νίκη, εύχομαι να είναι πολύ σύντομα, θα βρει τον δρόμο της. Ο κόσμος που είναι δίπλα της να ξαναζήσει μεγάλες στιγμές και ευχή μου θα είναι να τη δει στο μεγαλύτερο επίπεδο.

Ήταν οι συγκυρίες τότε. Ταίριαξαν όλα. Δηλαδή ποδοσφαιριστές βρέθηκαν σε εκπληκτική κατάσταση, που μετά το κάζο της πρώτης αγωνιστικής αν δεν ήμασταν κάποιοι εκεί να κρατήσουμε την ομάδα όρθια… πολλοί ήθελαν να φύγουν, να εξαφανιστούν. Ξαναβγάλαμε τον κόσμο σε τρεις μέρες αν θυμάμαι καλά στο δρόμο και μετά το πράγμα πήγε μόνο του. Ευτυχώς γύρισαν όλοι μας αγκάλιασαν και κατορθώσαμε 1η Ιουνίου να μπορέσουμε να βγούμε κατηγορία και να ζήσει όλος ο κόσμος αυτό που έζησε. Με βάση αυτό για τα επόμενα χρόνια θα υπάρχει η σκέψη να γίνουν καλύτερα πράγματα στη Νίκη και η ομάδα να ξαναζήσει αυτά που είχε ζήσει τότε μαζί μας».

– Ο Αλέκος Βοσνιάδης θα είναι πάντα ο άνθρωπος που μας εμπνέει και θέλουμε να γίνει πράξη κάποια στιγμή αυτό το να ξαναζήσουμε αυτές τις στιγμές και να τελειώσετε αυτό που θέλετε να τελειώσετε στη Νίκη:

«Έτσι ακριβώς είναι. Κάποια στιγμή θα γίνει αυτό. Ευχόμαστε η ομάδα να ξεπεράσει τα προβλήματά της, να ξαναπατήσει στα πόδια της, να υπάρξουν άνθρωποι που θα κάτσουν δίπλα πραγματικά και θα την νοικοκυρέψουν και θα την οδηγήσουν εκεί που πρέπει. Χαρά μας θα είναι να ξανασυνεργαστούμε με την Νίκη, με τους ανθρώπους της με όλη εκείνη την Νέα Ιωνία… Τι να σας πω τώρα. Μεγάλες κυρίες με έπιαναν στο δρόμο… ήταν τόσο φανατισμένες με την ομάδα λες και ήταν μέλος της οικογένειάς τους. Δεν μπορώ να το ξεχάσω. Συνέβησαν έξι μήνες απίστευτα πράγματα που δεν μπορούν να φύγουν από τη μνήμη. Να είστε περήφανοι για την ομάδα σας, ας είναι και στα κάτω της… Το ξαναλέω πολλές φορές εμείς οι επαγγελματίες προπονητές κρυβόμαστε. Κρατάμε αποστάσεις αλλά αυτό που ζήσαμε θα μας συνοδεύει σε όλη μας τη ζωή. Οπότε ας βρούμε και τον τρόπο να εξωτερικεύσουμε τα συναισθήματά μας. Εύχομαι να είναι όλα καλά αυτά που λέω εγώ, αυτά που λέτε εσείς και ας μην πούμε παραπάνω γιατί μπορεί μετά να περάσουμε στο άλλο άκρο και να νομίζουν κάποιοι ότι λαϊκίζουμε.

Να είστε όλοι καλά και περήφανοι για την ομάδα σας».