Η ώρα της Εθνικής!

Είναι το κρισιμότερο παιχνίδι της τα τελευταία χρόνια. Μέχρι το επόμενο, όπως είχε πει και ο Γκάλης.Η Εθνική είναι έτοιμη απόψε να ξορκίσει τον δαίμονα της Ισπανίας και να μπει στη μάχη των μεταλλίων.

Φτάσαμε, λοιπόν, στη στιγμή που όλοι περιμέναμε. Από την αρχή της προετοιμασίας άπαντες μιλούσαν για αυτό το παιχνίδι και η ώρα του ήρθε. Ο αποψινός προημιτελικός με την Ισπανία είναι το ματς που ορίζει τη μοίρα της Εθνικής.

Πρόκειται για κάτι περισσότερο από ένα… παιχνίδι. Είναι το μεταίχμιο μεταξύ της απόλυτης επιτυχίας και της ανώμαλης προσγείωσης. Η λεπτή κόκκινη γραμμή που χωρίζει τον ενθουσιασμό από την απογοήτευση. Το όριο μεταξύ της εισόδου στη μάχη της κατάκτησης της κορυφής της Ευρώπης, της απευθείας πρόκρισης στους Ολυμπιακούς ή έστω ενός χάλκινου μεταλλίου και της υπαναχώρησης στον ελάχιστο στόχο της συμμετοχής σε ένα από τα τρία Προολυμπιακά Τουρνουά.

Τα μέλη της ομάδας έχουν πλήρη επίγνωση, τόσο της κρισιμότητας του αγώνα όσο και των μεγάλων δυνατοτήτων τους. Αυτές θέλουν να παρουσιάσουν στο ακέραιο και δίχως… εκπτώσεις απέναντι σε έναν αντίπαλο που τους έχει πληγώσει κατ’ επανάληψη. Πού ακόμη και στις στιγμές των θριάμβων της Εθνικής άφηνε το κακό του στίγμα, από την ανώδυνη νίκη στο Ευρωμπάσκετ του 1987, μέχρι την ήττα στον τελικό του Μουντομπάσκετ του 2006. Αυτή η κακή παράδοση αποτελεί έναν ακόμη πολύ καλό λόγο για να νικήσει απόψε η Ελλάδα!

Η Ισπανία δεν σκορπά τον τρόμο σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν. Είναι λαβωμένη από απουσίες (Μαρκ Γκασόλ, Ναβάρο, Καλντερόν, Ρούμπιο, Ιμπάκα) και προβλήματα (πονά αλλά θα παίξει ο Πάου Γκασόλ, ενοχλήσεις ο Γιουλ, αμυγδαλίτιδα ο Ρίμπας, αμφίβολος λόγω μέσης ο Ρούντι), δεν έχει πείσει με την ως τώρα εικόνα της στο Ευρωμπάσκετ, αλλά όποιος την υποτιμήσει θα σφάλει. Άλλωστε μιλάμε για μια ομάδα που είναι ανελλιπώς παρούσα στα ημιτελικά της διοργάνωσης από το 1999 και μετά απουσιάζοντας μόνο μια φορά από το βάθρο (2005).

Η Εθνική, ωστόσο, έχει μέχρι τώρα αποδείξει πως… την έχει. Και περισσότερο από κάθε άλλη φορά στο πρόσφατο παρελθόν δίνεται η εντύπωση πως η τύχη του αγώνα εξαρτάται αποκλειστικά από τη δική της απόδοση.

Οι δρόμοι, λοιπόν, είναι δύο… Νικάμε, μπαίνουμε τετράδα, συνεχίζουμε να ονειρευόμαστε, περιμένουμε την Πέμπτη στις 22:00 το νικητή του Γαλλία-Λετονία και διεκδικούμε από το χρυσό μετάλλιο και την απευθείας πρόκριση στο Ρίο (πρώτη ή δεύτερη θέση) μέχρι το χάλκινο μετάλλιο έχοντας «μαξιλαράκι» τη δεδομένη συμμετοχή στο Προολυμπιακό Τουρνουά. Ή χάνουμε, προσγειωνόμαστε ανώμαλα από το 6/6, τα όνειρα σταματούν εδώ, απογοητευόμαστε και ψάχνουμε κουράγιο για να αποφύγουμε την όγδοη θέση παίζοντας την Πέμπτη στις 17:00 πρώτο αγώνα κατάταξης (με τον ηττημένο του Γαλλία-Λετονία). Αν νικήσουμε εκεί, ολοκληρώνουμε την παρουσία μας στη διοργάνωση, αν όχι, την επομένη (Παρασκευή 18/9, 19:30) θα παίξουμε με τον ηττημένο του άλλου πρώτου αγώνα κατάταξης για τις θέσεις 5-8.

Γι’ αυτό, λοιπόν, η πιο μεγάλη ώρα είναι τώρα!
sport-fm.gr